Magiczny pierwiastek dźwigni
-
poza tymi technikaliami, dźwignia dodaje magii do procesu, tak jak ja mam mentalną blokadę przed ekspresami w których pompę startujemy guzikiem zamiast wajchą, tak inni pewnie czują niechęć do E61, a szczytem ich marzeń jest właśnie dźwignia
bo w kawusi liczy się też przyjemność z przygotowania
-
Przesiadłem się z Mary na Flair 58 i w moim odczuciu to był najlepszy wybór:
- nie muszę czekać 40min na nagrzanie
- można łatwo profilować
- ciężko jest zrobić niewypijalnego shota
-
Też używam mini Gaggia na sprężynie. Jest PID. Ekspres szybko się nagrzewa, jest cichy. Przy sprężynie, to nacisnę i mogę odejść robić co innego 🤪
-
Przesiadłem się z Mary na Flair 58 i w moim odczuciu to był najlepszy wybór:
- nie muszę czekać 40min na nagrzanie
- można łatwo profilować
- ciężko jest zrobić niewypijalnego shota
@yendrzei napisał w Magiczny pierwiastek dźwigni:
Przesiadłem się z Mary na Flair 58 i w moim odczuciu to był najlepszy wybór:
nie muszę czekać 40min na nagrzanie
można łatwo profilować
ciężko jest zrobić niewypijalnego shotaDla pojedynczego espresso korzystanie z małej dźwigni zamiast rozgrzewania "smoka" brzmi zachęcająco

-
Pomijając generalny kontekst obcowania z manualnym i bezpośrednim kontaktem z zaparzaniem, bardziej mnie zastanawiało - dlaczego mimo wszystko na dźwigni często jesteśmy w stanie zrobić najlepsze shoty jakie piliśmy.
Ludzie często sobie chwalą proste maszyny jak Cafelat Robot albo Flair 58, już nie wspominam o zaawansowanych dźwigniach. Intryguje mnie czym właściwie jest ten magiczny pierwiastek, co jest faktycznym czynnikiem, który wpływa na ten unikalny smak i jakość kawy. -
Czyli kawa nad morzem z tych mobilnych kawiarni teoretycznie powinna być najlepsza. Gdyby mieli lepsze ziarno

-
Sporo zależy od osobistych preferencji. Części osób bardziej odpowiada profil dźwigni a innym np. płaski profil. Dlatego też przesiadki zdążają się w drugą stronę np. z dźwigni na LaMarzocco Linea Mini / Micra.
-
Oczywiście to nie jest deterministyczne prawo, gdzie każdy kto spróbuję dźwigni to sprzedaje ekspres. Kawa jest po prostu inna, a ja się zastanawiam, co ma największy wpływ na ten proces. Czy chodzi o profil dźwigniowy, czy kontrolowane ciśnienie faktycznie to tak duży faktor?
-
Może to, że niektórym wydaje się że mają "pełną" kontrolę nad procesem zaparzania, przecież trzymają wajchę

Tak na serio nijak ma się to do powiedzialbym "analogowego" robienia szota flairem, czy robotem, gdzie czujesz jaki opór stawia ciastko kawowe i kontrolujesz siłą mięśni, okiem i głową cały proces to coś jakby bardziej "magicznego" takie obcowanie z kawą

Jeszcze jak sam zmielisz w mlynku ręcznym to już stawiamy kropkę nad I. -
W mini Gaggii pomimo, że jest sprężyna, to mogę profilować. Dociskając albo hamując